31.390 παιδιά γεννήθηκαν στο πρώτο εξάμηνο του 2026 – Η χώρα έχασε πάνω από το 23% των γεννήσεών της μέσα σε μόλις πέντε χρόνια, ενώ σε πολλές περιοχές οι θάνατοι είναι πολλαπλάσιοι των γεννήσεων
Τα νέα στοιχεία για τις γεννήσεις στην Ελλάδα δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Το πρώτο εξάμηνο του 2026 γεννήθηκαν στη χώρα 31.390 παιδιά. Το αντίστοιχο διάστημα του 2025 είχαν γεννηθεί 31.386.
Η διαφορά;
Μόλις τέσσερα παιδιά.
Μια αριθμητική «αύξηση» που ουσιαστικά ισοδυναμεί με απόλυτη στασιμότητα και δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα: η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ένα από τα σοβαρότερα δημογραφικά προβλήματα των τελευταίων δεκαετιών.
Από τα 31.390 παιδιά που γεννήθηκαν το πρώτο εξάμηνο του έτους, 16.135 ήταν αγόρια και 15.255 κορίτσια.
Την ίδια περίοδο καταγράφηκαν 195 γεννήσεις νεκρών βρεφών, έναντι 193 το αντίστοιχο διάστημα του 2025.
Μέσα σε πέντε χρόνια χάθηκαν σχεδόν 10.000 γεννήσεις μόνο στο εξάμηνο
Η πραγματική διάσταση του προβλήματος γίνεται πολύ πιο εμφανής όταν η σύγκριση δεν γίνεται μόνο με το προηγούμενο έτος.
Το πρώτο εξάμηνο του 2021 είχαν καταγραφεί 40.967 γεννήσεις.
Το πρώτο εξάμηνο του 2026 καταγράφηκαν 31.390.
Δηλαδή μέσα σε μόλις πέντε χρόνια η Ελλάδα έχασε περίπου 9.600 γεννήσεις στο εξάμηνο, με την πτώση να φτάνει περίπου το 23,4%.
Πρόκειται για μια μεταβολή που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως πρόσκαιρη διακύμανση ενός ή δύο ετών.
Από τις 148.000 γεννήσεις στις περίπου 67.000
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η μακροχρόνια εικόνα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η Ελλάδα κατέγραφε περίπου 148.000 γεννήσεις τον χρόνο.
Τις τελευταίες χρονιές ο αντίστοιχος αριθμός κινείται κοντά στις 67.000–68.000.
Με απλά λόγια, μέσα σε περίπου τέσσερις δεκαετίες ο ετήσιος αριθμός των παιδιών που γεννιούνται στην Ελλάδα έχει μειωθεί περισσότερο από 50%.
Μόνο μεταξύ 2009 και 2024 οι γεννήσεις υποχώρησαν από 117.440 σε 68.310, πτώση περίπου 42%.
Λιγότερες γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στο πόσα παιδιά επιλέγει να αποκτήσει κάθε οικογένεια.
Ταυτόχρονα μειώνεται σημαντικά και ο ίδιος ο αριθμός των νέων ανθρώπων που βρίσκονται σε ηλικία δημιουργίας οικογένειας.
Ο αριθμός των γυναικών ηλικίας 25 έως 44 ετών έχει μειωθεί κατά περίπου 480.000 άτομα, δηλαδή κατά περίπου 28%.
Αυτό δημιουργεί έναν δημογραφικό φαύλο κύκλο: οι χαμηλές γεννήσεις προηγούμενων δεκαετιών σημαίνουν λιγότερες γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας σήμερα, γεγονός που με τη σειρά του περιορίζει ακόμη περισσότερο τον αριθμό των πιθανών γεννήσεων.
Παράλληλα, η ηλικία απόκτησης παιδιού μετατίθεται ολοένα και αργότερα.
Η μέση ηλικία τεκνοποίησης έχει αυξηθεί από περίπου 26,2 χρόνια σε 32,2 χρόνια, δηλαδή σχεδόν κατά έξι χρόνια.
Αττική: Πάνω από μία στις τρεις γεννήσεις της χώρας
Οι δημογραφικές εξελίξεις δεν είναι ίδιες σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 αύξηση των γεννήσεων καταγράφηκε σε επτά από τις 13 Περιφέρειες.
Από τις μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις καταγράφηκαν:
- στην Πελοπόννησο, με +5,1%
- στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, με +3,2%
- στη Θεσσαλία, με +2,6%
Στον αντίποδα, σημαντικές μειώσεις καταγράφηκαν:
- στη Στερεά Ελλάδα, με -7,4%
- στο Βόρειο Αιγαίο, με -9,3%
- στην Αττική, με -0,7%
Παρά τη μικρή υποχώρηση, η Αττική εξακολουθεί να συγκεντρώνει πάνω από το ένα τρίτο των γεννήσεων ολόκληρης της χώρας, με 11.323 παιδιά μέσα σε μόλις έξι μήνες.
Ορισμένες περιοχές έχασαν πάνω από τις μισές γεννήσεις τους
Ακόμη πιο σκληρή είναι η πραγματικότητα στην ελληνική περιφέρεια.
Σε περιοχές όπως η Θεσπρωτία, τα Γρεβενά, η Φθιώτιδα, η Κοζάνη, η Ευρυτανία και η Φλώρινα, η μείωση των γεννήσεων μεταξύ 2009 και 2024 ξεπέρασε το 50%.
Σε άλλες δέκα περιοχές η υποχώρηση κυμάνθηκε μεταξύ 45% και 50%.
Αντίθετα, ορισμένες νησιωτικές περιοχές εμφανίζουν μεγαλύτερη δημογραφική αντοχή. Στις Κυκλάδες και τη Ζάκυνθο η πτώση των γεννήσεων παρέμεινε κάτω από το 15%.
Η διαφορά αυτή συνδέεται και με τη σύνθεση του πληθυσμού. Περιοχές με οικονομική δραστηριότητα και δυνατότητα προσέλκυσης νεότερων εργαζομένων διατηρούν μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων αναπαραγωγικής ηλικίας.
Αντίθετα, περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας που έχασαν μεγάλο μέρος των νέων τους προς την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή το εξωτερικό γερνούν ταχύτερα
184 θάνατοι για κάθε 100 γεννήσεις
Το μεγαλύτερο καμπανάκι, όμως, προέρχεται από το φυσικό ισοζύγιο του πληθυσμού.
Το 2024 στην Ελλάδα αντιστοιχούσαν περίπου 184 θάνατοι σε κάθε 100 γεννήσεις.
Το 2009 η ίδια αναλογία ήταν περίπου 92 θάνατοι ανά 100 γεννήσεις.
Μέσα σε μόλις 15 χρόνια η σχέση ουσιαστικά αντιστράφηκε.
Από μια χώρα στην οποία οι γεννήσεις μπορούσαν να ξεπερνούν τους θανάτους, περάσαμε σε μια χώρα όπου οι θάνατοι πλησιάζουν πλέον το διπλάσιο των γεννήσεων.
Η εικόνα σε ορισμένες περιοχές είναι ακόμη πιο δραματική.
Σε 17 Περιφερειακές Ενότητες της ηπειρωτικής Ελλάδας καταγράφηκαν από 250 έως 376 θάνατοι ανά 100 γεννήσεις.
Σε περιοχές όπως οι Σέρρες, η Ευρυτανία και τα Γρεβενά, αντιστοιχούν περισσότερα από 3,5 άτομα που πεθαίνουν για κάθε ένα παιδί που γεννιέται.
Αντίθετα, μόλις πέντε Περιφερειακές Ενότητες –Θήρα, Μύκονος, Κως, Νάξος και Ρέθυμνο– κατάφεραν να καταγράψουν περισσότερες γεννήσεις από θανάτους.
290.000 περισσότεροι θάνατοι μέσα σε πέντε χρόνια
Η ιστορική σύγκριση είναι ίσως ακόμη πιο αποκαλυπτική.
Κατά τη δεκαετία 1971–1980 η Ελλάδα είχε περίπου 638.000 περισσότερες γεννήσεις από θανάτους.
Την πενταετία 2021–2025 συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Καταγράφηκαν περίπου 290.000 περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις.
Πρόκειται για μια τεράστια δημογραφική μεταβολή μέσα σε λίγες δεκαετίες.
Το 2026 δεν δείχνει ακόμη ανατροπή της τάσης
Οι τέσσερις επιπλέον γεννήσεις του πρώτου εξαμήνου του 2026 δεν μπορούν από μόνες τους να χαρακτηριστούν αλλαγή πορείας.
Αντίθετα, δείχνουν ότι η μεγάλη πτώση των προηγούμενων ετών μπορεί να έχει προσωρινά σταθεροποιηθεί σε ένα εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο.
Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι εάν ένα εξάμηνο κατέγραψε τέσσερις, εκατό ή ακόμη και μερικές εκατοντάδες περισσότερες γεννήσεις.
Το ερώτημα είναι εάν η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε περισσότεροι νέοι άνθρωποι να παραμένουν στη χώρα, να μπορούν οικονομικά να δημιουργήσουν οικογένεια και να αποκτήσουν παιδιά χωρίς η απόφαση αυτή να μετατρέπεται σε οικονομικό και επαγγελματικό άλμα στο κενό.
Γιατί πίσω από τους αριθμούς δεν βρίσκεται απλώς μια στατιστική καμπύλη.
Βρίσκονται λιγότερα παιδιά, λιγότεροι νέοι, γηραιότερος πληθυσμός, μικρότερη περιφέρεια και μια χώρα που χρόνο με τον χρόνο δυσκολεύεται να ανανεώσει τον ίδιο της τον πληθυσμό.